طبقه بندی خاک

چون به خاطر سپردن نام همه خاکها و کاربرد و ویژگیهای مهم آنها ناممکن است بنابراین آگاهیهای مربوط به خاک بوسیله سیستمهای طبقه بندی نگهداری و سازمان داده می شوند. یکی از سودمند ترین و همگانی ترین روشهای طبقه بندی، سیستم رده بندی خاک که توسط وزارت کشاورزی امریکا  تهیه گردیده می باشد.

    1-7-1. رده بندی خاک

هر کدام از راسته ها گروهی گسترده از خاکهای مشابه را در بر می گیرند که با توجه به ویژگیهای مورفولوژیکی قابل دیدن از یکدیگر متمایز می شوند. در داخل این گروههای گسترده گروههای کوچکتر و ویژه تر شامل زیر راسته، گروه بزرگ، زیرگروه و فامیل نیز وجود دارد.انتی سولها و اینسپتی سولها خاکهایی هستند که در پایین ترین حد تکامل خاک قرار دارند. اردی سولها با توجه به وضع آب و هوا از راسته های دیگر جدا می شوند. هیستو سولها بر پایه مقدار ماده آلی از راسته های دیگر متمایز می شوند. مانی سولها به طور کلی خاکهای معدنی هستند که ویژگی مشخص آنها وجود ماده های آلی در ناحیه خاک فعال می باشد اما مقدار ماده آلی آنها بسیار کمتر از راسته هیستو سول است. ورتی سولها مقدار زیادی رس دارند. آلتی سولها خاک ناحیه های گرم و مرطوب هستند که به شدت شسته شده و به طور کلی غیر حاصلخیز هستند. وجه تمایز آلفی سولها، آکسی سولها و اسپادو سولها از یکدیگر و از دیگر راسته ها بر پایه افقهای زیر سطحی آنها است.

    1-7-2. سریهای خاک  

در سطحهای پایینتر سیستم طبقه بندی خاک وجه تمایز بین گروهها بر پایه وضعیت های آب و هوایی، ضخامت پروفیل، اسیدیته، کانی شناسی و دیگر ویژگیهای خاک و محیط صورت می گیرد. یک سری خاک از یک نمای اصلی، یک پدون تیپیک و تعدادی ویژگی شامل گونه ها، تعداد، عمق، رنگ و بافت افقها که گستره آنها به دقت تعریف شده تشکیل می شود.